Unity Bridges – Day 8 | Παρασκευή 21 Νοεμβρίου 2025

Open Event: “Challenges and Opportunities of Youth Work in Culturally Mixed Areas”

Η όγδοη ημέρα του προγράμματος “Unity Bridges: Empower Youth to Embrace Diversity” ήταν αφιερωμένη σε ένα ανοιχτό εκπαιδευτικό event που συγκέντρωσε όλους τους συμμετέχοντες του Erasmus+ Training Course και μέλη της ομάδας Younost+. Η ημέρα προσέφερε έναν ζωντανό και συνεργατικό χώρο ανταλλαγής γνώσεων, εμπειριών και δημιουργικών πρακτικών γύρω από τη δουλειά με νέους σε πολυπολιτισμικά περιβάλλοντα.

Η εκδήλωση υλοποιήθηκε με την οργανωτική και τεχνική υποστήριξη της WordBridge Ε.Ε., που είχε τον συντονισμό του προγράμματος.

Στην εκδήλωση συμμετείχαν οι παρακάτω ομιλητές:

• Mary Drosopulos (Greece)
• Kleopatra Vidiadaki (Greece)
• Despoina Papadopoulou (Greece)
• Victoria Vinuesa (Spain)
• Daniel Alfredo Apesteguia Timoner (Spain)
• Said Ramin Rahimi (Germany)
• Teo Tasevski (North Macedonia)
• Michaela Waters (Ireland)
• Anna-Maria Iacob (Romania)

Οι ομιλητές εκπροσώπησαν ένα ευρύ φάσμα εμπειριών από τον χώρο της νεολαίας, της εκπαίδευσης, της τέχνης, της τεχνολογίας και της κοινωνικής εργασίας, συμβάλλοντας με τις τοποθετήσεις τους στην πολυφωνία και τον πλούτο της συζήτησης.

Εισαγωγικό πλαίσιο της εκδήλωσης

Η ημέρα ξεκίνησε με σύντομες εισαγωγές από μέλη της ομάδας Younost+ και τους διοργανωτές του training course. Παρουσιάστηκαν οι στόχοι της εκδήλωσης, η δομή του προγράμματος της ημέρας και η σημασία του συγκεκριμένου Open Event ως εργαλείο διάχυσης, συνεργασίας και αλληλεπίδρασης ανάμεσα στους συμμετέχοντες και την τοπική κοινότητα.

Αμέσως μετά, η εκδήλωση εξελίχθηκε μέσα από δύο κεντρικές θεματικές παρουσιάσεις, τρεις ομαδικές δραστηριότητες, καθώς και την παρουσίαση των ομαδικών zines, που οι συμμετέχοντες είχαν δημιουργήσει τις προηγούμενες ημέρες.

1. Συμμετοχική τέχνη, τεχνολογία και ενδυνάμωση των νέων

Στην πρώτη θεματική ενότητα οι συμμετέχοντες εστίασαν στη σχέση ανάμεσα στην τέχνη, την τεχνολογία και τη συμμετοχή των νέων στη δημόσια ζωή. Η ανάλυση επικεντρώθηκε:

• στη δημιουργικότητα ως μέσο προσωπικής έκφρασης
• στη συμμετοχική τέχνη ως εργαλείο κοινωνικής αλλαγής
• στη χρήση πολυμεσικών εργαλείων (ψηφιακές ιστορίες, βιντεο-ημερολόγια, zines, πολυτροπικές αφηγήσεις)
• στην αξιοποίηση της τεχνολογίας για την προώθηση της συμμετοχής και της συνεργατικότητας

Οι συμμετέχοντες κλήθηκαν να δουλέψουν με ένα βιωματικό ερέθισμα:
«Αν μπορούσες να κάνεις μία στιγμή της ημέρας σου τέχνη, ποια θα ήταν;»
Η άσκηση λειτούργησε ως αφετηρία για δημιουργική σκέψη, προσωπική αφήγηση και ανταλλαγή εμπειριών.

Ακολούθησε η ομαδική δραστηριότητα “Reimagining Our Spaces”, όπου κάθε ομάδα περιέγραψε έναν χώρο της κοινότητάς της και φαντάστηκε πώς θα μπορούσε να μεταμορφωθεί μέσα από καλλιτεχνικές ή τεχνολογικές παρεμβάσεις. Οι ιδέες καταγράφηκαν και συγκεντρώθηκαν σε ένα συλλογικό κολλάζ λέξεων, που αποτύπωσε τη διαφορετικότητα των οραμάτων των ομάδων.

2. Intercultural Collaboration: Από τις προκλήσεις στις ευκαιρίες

Η δεύτερη παρουσίαση επικεντρώθηκε στην επικοινωνία και συνεργασία μεταξύ ατόμων με διαφορετικό πολιτισμικό υπόβαθρο. Οι συμμετέχοντες διερεύνησαν:

• τις διαφορές στη μη λεκτική επικοινωνία (βλεμματική επαφή, κινήσεις, απόσταση, εκφράσεις)
• τις διαφορετικές αντιλήψεις για τον χρόνο και τη διαχείρισή του
• τον τρόπο που οργανώνονται κοινωνίες με υψηλό ή χαμηλό συμφραστικό περιβάλλον (high-context vs low-context)
• πώς οι πολιτισμικές διαφορές επηρεάζουν την καθημερινή συνεργασία στα youth projects
• ποιες δεξιότητες ενισχύουν την αποτελεσματική συνεργασία (ενεργητική ακρόαση, ενσυναίσθηση, περιέργεια, συμπεριληπτικότητα)

Ακολούθησε ομαδική δραστηριότητα με πρακτικά σενάρια συνεργασίας, όπου οι συμμετέχοντες κλήθηκαν να σκεφτούν πώς θα αντιμετώπιζαν μια σειρά από καταστάσεις που προκύπτουν συχνά σε πολυπολιτισμικά περιβάλλοντα.

Η ενότητα ολοκληρώθηκε με κοινή συζήτηση για το πώς οι πολιτισμικές διαφορές μπορούν να λειτουργήσουν όχι ως εμπόδιο, αλλά ως πηγή ευκαιριών, δημιουργικής αλληλεπίδρασης και ενίσχυσης της ποιότητας των youth projects.

3. Παρουσίαση των ομαδικών zines

Κατά τη διάρκεια της εβδομάδας, οι ομάδες των συμμετεχόντων είχαν επιλέξει κάθε μία μια χώρα, προκειμένου να δημιουργήσουν ένα zine με θέμα τις σύγχρονες διαδηλώσεις και τα σημερινά κοινωνικά κινήματα.

Κατά την παρουσίαση:

• κάθε ομάδα εξήγησε τη μεθοδολογία της έρευνάς της
• περιέγραψε πώς μετέφερε τις πληροφορίες σε μια δημιουργική έντυπη μορφή
• ανέλυσε πώς μοιράστηκαν οι ρόλοι κατά τη διαδικασία
• παρουσίασε τις καλλιτεχνικές και σχεδιαστικές επιλογές της
• μίλησε για τις δυσκολίες που συνάντησε και τον τρόπο που τις αντιμετώπισε

Τα zines αποτέλεσαν έναν ζωντανό συνδυασμό έρευνας, δημιουργικής έκφρασης και ομαδικού συντονισμού, αναδεικνύοντας τον ρόλο της τέχνης στην κατανόηση πολύπλοκων κοινωνικών θεμάτων.

4. Μέθοδος Betzavta: βιωματική δημοκρατική μάθηση

Στο τελευταίο εκπαιδευτικό μέρος της ημέρας εφαρμόστηκε η μέθοδος Betzavta, μια εκπαιδευτική προσέγγιση που χρησιμοποιείται διεθνώς για την ανάπτυξη δημοκρατικών δεξιοτήτων και ισότιμης συνεργασίας μέσα σε ομάδες.

Οι συμμετέχοντες πήραν μέρος σε βιωματικά σενάρια που τους βοήθησαν να κατανοήσουν:

• την έννοια της ισότητας μέσα στην ομάδα
• πώς γίνεται η συλλογική λήψη αποφάσεων
• πότε η προσωπική ανάγκη συγκρούεται με τις ανάγκες της ομάδας
• πώς οικοδομείται ο αμοιβαίος σεβασμός
• τι σημαίνει υπευθυνότητα στη συνεργασία

Μέσα από τις δραστηριότητες οι συμμετέχοντες είδαν στην πράξη πώς οι δημοκρατικές διαδικασίες μπορούν να ενισχύσουν τη συμμετοχή, τη συνοχή και την αίσθηση κοινότητας σε πολυπολιτισμικά περιβάλλοντα.

Μια ημέρα γεμάτη συνεργασία, μάθηση και δημιουργία

Η εκδήλωση της Παρασκευής αποτέλεσε ένα από τα πιο πλούσια και ουσιαστικά μέρη του προγράμματος. Συγκέντρωσε νέους επαγγελματίες από εννέα χώρες και τους έδωσε χώρο να μοιραστούν εμπειρίες, να πειραματιστούν με νέες πρακτικές και να έρθουν σε επαφή με διαφορετικές πολιτισμικές οπτικές.

Η ατμόσφαιρα ήταν ζεστή, συμμετοχική και δημιουργική — μια ημέρα που αναδεικνύει τον πυρήνα του Unity Bridges: τη συνεργασία, την αλληλοκατανόηση και την ενδυνάμωση των νέων μέσα από τη βιωματική μάθηση.

Unity Bridges – Day 8 | Friday, 21 November 2025

Open Event: “Challenges and Opportunities of Youth Work in Culturally Mixed Areas”

The eighth day of the “Unity Bridges: Empower Youth to Embrace Diversity” programme was dedicated to an open educational event that brought together all Erasmus+ Training Course participants along with members of the Younost+ team. The day provided an active, collaborative space for exchanging knowledge, experiences, and creative practices related to youth work in culturally diverse environments.

The event was carried out with the organisational and technical support of WordBridge L.P., responsible for the coordination of the programme.

The event featured the following speakers:

• Mary Drosopulos (Greece)
• Kleopatra Vidiadaki (Greece)
• Despoina Papadopoulou (Greece)
• Victoria Vinuesa (Spain)
• Daniel Alfredo Apesteguia Timoner (Spain)
• Said Ramin Rahimi (Germany)
• Teo Tasevski (North Macedonia)
• Michaela Waters (Ireland)
• Anna-Maria Iacob (Romania)

The speakers represented a wide range of expertise in youth work, education, art, technology, and social work, enriching the discussion with diverse perspectives and professional insights.

Opening Framework of the Event

The day began with brief introductions from members of the Younost+ team and the organisers of the training course. They outlined the aims of the event, the structure of the day’s programme, and the significance of this Open Event as a tool for dissemination, cooperation, and interaction between the participants and the local community.

Immediately afterwards, the event unfolded through two thematic presentations, three group activities, and the presentation of the collective zines produced by participants during the week.

1. Participatory Art, Technology, and Youth Empowerment

The first thematic session focused on the relationship between art, technology, and youth participation in public life. The discussion examined:

• creativity as a means of personal expression
• participatory art as a tool for social change
• the use of multimedia tools (digital storytelling, video diaries, zines, multimodal narratives)
• the role of technology in promoting engagement and collaboration

Participants worked with a reflective prompt:
“If you could turn one moment of your day into art, which moment would it be?”

This exercise encouraged creative thinking, personal storytelling, and the sharing of experiences.

This was followed by the group activity “Reimagining Our Spaces,” where each group described a community space and envisioned how it could be transformed through artistic or technological interventions. The ideas were collected into a shared word collage that captured the variety of visions generated by the teams.

2. Intercultural Collaboration: From Challenges to Opportunities

The second presentation explored communication and cooperation between individuals with different cultural backgrounds. Participants examined:

• differences in non-verbal communication (eye contact, gestures, proximity, facial expressions)
• varying perceptions of time and time management
• differences between high-context and low-context societies
• how cultural norms influence everyday collaboration in youth projects
• the skills that support effective intercultural teamwork (active listening, empathy, curiosity, inclusiveness)

A practical group activity followed, using real-life collaboration scenarios. Participants discussed how they would respond to situations that commonly arise in multicultural environments.

The session concluded with a collective discussion on how cultural differences can serve not as obstacles, but as sources of opportunities, creative interaction, and higher-quality youth work.

3. Presentation of the Group Zines

Throughout the week, participant groups selected one country and created a zine focused on contemporary protests and current social movements.

During the presentations, each group:

• explained its research methodology
• described how information was translated into a creative print format
• outlined how roles were distributed within the team
• presented its artistic and design choices
• discussed the challenges encountered and how they were addressed

The zines showcased a vivid blend of research, creative expression, and coordinated teamwork, highlighting the role of art in understanding complex social issues.

4. Betzavta Method: Experiential Democratic Learning

The final educational segment of the day introduced the Betzavta method, an internationally recognised approach used to develop democratic competences and equitable cooperation within groups.

Participants engaged in experiential scenarios that helped them understand:

• the meaning of equality within a group
• how collective decision-making works
• how individual needs may conflict with group needs
• how mutual respect is built
• what responsibility means in collaborative contexts

Through the activities, participants observed how democratic processes can strengthen participation, cohesion, and a sense of community in multicultural settings.

A Day of Collaboration, Learning, and Creativity

Friday’s event was one of the most substantial elements of the programme. It brought together youth professionals from nine countries and offered them the opportunity to share experiences, experiment with new practices, and engage with diverse cultural perspectives.

The atmosphere remained active, participatory, and creative — a day that clearly represents the core values of Unity Bridges: cooperation, mutual understanding, and youth empowerment through experiential learning

Περισσότεροι από εκατό προσκεκλημένοι από διάφορες χώρες — λογοτέχνες, εκδότες, μεταφραστές, καθηγητές και φοιτητές — συγκεντρώθηκαν για να γίνουν μέρος αυτής της συνάντησης δύο γλωσσών και παραδόσεων. Η βραδιά μετατράπηκε σε έναν χώρο βαθιάς συγκίνησης και αυθεντικού ενδιαφέροντος για τον λόγο.

Η κεντρική σκηνή μεταφέρθηκε στην ταράτσα: κάτω από έναν έναστρο ουρανό, με τη θαλασσινή αύρα να γεμίζει την ατμόσφαιρα, η ζωντανή αλληλεπίδραση με τον ποιητή συνοδεύτηκε με ανάλαφρη μουσική και ένα ποτήρι κρασί — όλα συνέθεταν μια σπάνια αίσθηση λεπτής, σχεδόν εύθραυστης, μα ταυτόχρονα αληθινής ενότητας. Έτσι συνεχίστηκε ο διάλογος — για τη γλώσσα, τα νοήματα, την εσωτερική πατρίδα του καθενός.

Οι προσκεκλημένοι μίλησαν όχι μόνο για την ποίηση, αλλά και για τη γλώσσα, τον πολιτισμό και την ανάγκη για συναθροίσεις.

Εκείνο το βράδυ, ανοίξαμε μαζί έναν πολιτιστικό χώρο του μέλλοντος — έναν χώρο όπου η λέξη ενώνει.

Ευχαριστούμε θερμά όλους όσοι παρευρέθηκαν στην παρουσίαση της δίγλωσσης συλλογής, όσους απήγγειλαν, παρακολούθησαν, έθεσαν ερωτήματα ή απλώς μοιράστηκαν την παρουσία τους.

Ιδιαίτερες ευχαριστίες στην εταιρεία WordBridge Ε.Ε. και τον εκδοτικό οίκο iTravelPoetry για την πολύτιμη στήριξή τους σε αυτή τη σημαντική πρωτοβουλία.

Και τέλος — εις το επανιδείν, στα επόμενα πολιτιστικά προγράμματα που θα ακολουθήσουν.

Слово как мост: вечер поэзии А. Лебедева открыл культурную программу будущего

31 мая 2025г. в Салониках в Центре русского языка и культуры «Russian Word» прошёл вечер, в котором сплелись поэзия, запах моря и живой диалог культур. При поддержке компании Wordbridge L.P. и афинского издательства iTravelPoetry состоялась презентация двуязычного сборника стихов современного поэта Александра Лебедева «Чёрный лебедь» — первое событие большой культурной программы, запланированной на 2025–2026 годы.

Более 100 гостей из разных стран — литераторы, издатели, переводчики, преподаватели и студенты — собрались, чтобы стать частью этой встречи двух языков и традиций. Вечер стал пространством глубокого смысла и искреннего интереса к слову.

Главная сцена сменилась террасой: звёздное небо, морской воздух, живое общение с автором, лёгкая музыка, бокал вина — всё это создавало редкое ощущение тонкого, почти хрупкого, но очень настоящего единства. Так продолжился разговор — о языке, о смыслах, о внутренней родине каждого человека.

Гости говорили не только о поэзии, но и о языке, о культуре, о необходимости встреч.

Этим вечером мы вместе открыли культурное пространство будущего — пространство, где слово соединяет.

Мы благодарим всех, кто пришёл на презентацию сборника стихов, кто читал, слушал, задавал вопросы и просто был рядом.

Отдельная благодарность — компании Wordbridge L.P. за поддержку этой важной инициативы.

И — до новых встреч в рамках культурной программы, которая только начинается.

Για εμάς, η γλώσσα, όπως και η τέχνη, είναι γέφυρες. Γέφυρες που ενώνουν ανθρώπους, εμπειρίες και κόσμους.

Οι ομαδικές επισκέψεις σε θεατρικές παραστάσεις, ιδιαίτερα όταν ακολουθούνται από συζητήσεις με τους ηθοποιούς, αποτελούν εμπειρίες που ξεπερνούν την απλή παρακολούθηση ενός έργου. Οι συζητήσεις αυτές είναι, πλέον, αναπόσπαστο μέρος της εμπειρίας που επιδιώκουμε να προσφέρουμε.

Όπως έχει πει ο μεγάλος σκηνοθέτης Peter Brook, «Το θέατρο είναι μια συλλογική πράξη. Ό,τι συμβαίνει πάνω στη σκηνή γεννιέται από τη συνεργασία και τη σύνδεση.» Το ίδιο ισχύει και για εμάς.

Έτσι, όταν μια ομάδα παρακολουθεί μια παράσταση και συζητά με τους δημιουργούς της, κάτι πολύτιμο γεννιέται: μια κοινή εμπειρία που ξεπερνά την απόδοση των λέξεων και αγγίζει την ουσία της ανθρώπινης επικοινωνίας. Γι’ αυτό και στηρίζουμε και προωθούμε το θέατρο ως συλλογική δραστηριότητα, γιατί εκεί ανθίζει ο διάλογος, εκεί χτίζεται πραγματικά η γέφυρα.

Ανυπομονούμε, λοιπόν,  για την επόμενη κοινή θεατρική μας εμπειρία!

The play begins… when the performance ends

At WordBridge L.P., we are proud and delighted to take part in theatrical experiences that emerge from creative and fruitful collaborations with organizations such as “Russian Word,” which has served as a vital link in our long-standing partnerships with institutions like the Society for Macedonian Studies (Thessaloniki), the Onassis Foundation Stegi (Athens), and the Sofoulis Theater (Thessaloniki), among others.
For us, language-just like art-is a bridge. A bridge that connects people, experiences, and worlds.

Group visits to theatrical performances-especially when followed by discussions with the actors-offer experiences that go beyond simply watching a play. These conversations have now become an essential part of the experience we aim to provide.

As the renowned director Peter Brook once said, “Theatre is a collective act. What happens on stage is born from collaboration and connection.” The same applies to us.

When a group watches a performance and engages in discussion with its creators, something truly valuable is born: a shared experience that transcends words and reaches into the heart of human communication. That is why we support and promote theatre as a collective activity—because it is there that dialogue blossoms and the bridge is truly built.

We can’t wait for our next shared theatrical experience!

Στη WordBridge το θέατρο δεν είναι απλώς ένας χώρος δημιουργίας, αλλά μια γέφυρα επικοινωνίας που φέρνει κοντά διαφορετικούς πολιτισμούς, ιδέες και ανθρώπους.

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου, νιώθουμε ιδιαίτερη τιμή που τρεις ξεχωριστοί σκηνοθέτες: Α. Καραγιάννης, Γ. Κουτλής και Α. Ιβανόφ, με τους οποίους έχουμε συνεργαστεί στο πλαίσιο του καλλιτεχνικού τους έργου, μοιράστηκαν με τη WordBridge τις σκέψεις τους για τη μαγεία του θεάτρου.

Ο λόγος τους μας υπενθυμίζει γιατί αυτή η τέχνη παραμένει ζωντανή μέσα στους αιώνες: γιατί μιλά στην καρδιά, προκαλεί σκέψη και μας ενώνει σε μια κοινή εμπειρία.

WordBridge Mediacenter

Regarding World`s Theatre Day…

Theater is a universal language. It is an art form born from words, shaped through translation, and brought to life on stage.

At Wordbridge, theater is not just a space for creation but a bridge of communication that brings together different cultures, ideas, and people.

On this special day, we are deeply honored that three distinguished directors and screenwriters: A. Karagiannis, G. Koutlis and A. Ivanov shared their thoughts with WordBridge on the magic of theater. Their words remind us why this art remains alive through the centuries: because it speaks to the heart, provokes thought, and unites us in a shared experience.

WordBridge Mediacenter

Αντώνης Καραγιάννης / Antonis Karagiannis
Σκηνοθέτης / Director

«Στο θέατρο κάποιες φορές καλούμαστε να δημιουργήσουμε είτε από ένστικτο, είτε από προσωπική ανάγκη, είτε γιατί απλά μας άγγιξε κάτι και θέλουμε να εκφραστούμε. Αυτή η διαδικασία αποδεικνύει για άλλη μια φορά πως το θέατρο είναι ένας ζωντανός οργανισμός που διαρκώς προσφέρει οξυγόνο στο μυαλό. Μέσα από αυτή τη διαδικασία προκύπτει η αφήγηση, η θεατρική πράξη.

Είναι ιδιαίτερα σημαντικό που το θέατρο προσφέρει απλόχερα την ελευθερία αυτής της αφήγησης. Και είναι πολύ ζωτικό όταν πίσω από αυτή την αφήγηση υπάρχει η δυνατότητα για ουσιαστική επικοινωνία, για επαφή, για προβληματισμό.

Όμως το σημαντικότερο είναι πως το θέατρο εξελίσσει την κοινωνία. Και αυτό συμβαίνει γιατί το θέατρο όχι μόνο προβληματίζει, όχι μόνο ψυχαγωγεί, αλλά αφυπνίζει κι ενίοτε καταγγέλλει.»

“In theater, sometimes we are called to create either by instinct, by personal need, or simply because something touched us and we want to express ourselves. This process once again proves that theater is a living organism that constantly provides oxygen to the mind. Through this process, storytelling and theatrical action emerge.

It is particularly important that theater generously offers the freedom of this storytelling. And it is vital when, behind this storytelling, there is the potential for meaningful communication, connection, and reflection.

However, the most important thing is that theater helps society evolve. And this happens because theater not only provokes thought, not only entertains, but also awakens and sometimes denounces.”

Γιώργος Κουτλής / George Koutlis
Σκηνοθέτης / Director

«Στην εποχή όπου τα deepfakes έχουν θολώσει τα όρια μεταξύ πραγματικού και πλαστού όσο ποτέ άλλοτε και διεισδύουν όλο και περισσότερο σε όλες τις μορφές τέχνης, το θέατρο μοιάζει να βρίσκει με έναν καινούριο τρόπο την θέση του μέσα στην κοινωνία, ως μια από τις τελευταίες μορφές τέχνης  που έχει ως προαπαιτούμενο τη ζωντανή επιτέλεση του.

Σε μια παράσταση ο θεατής βλέπει τον ηθοποιό με σάρκα και οστά μπροστά του, ζωντανό, αδιαπραγμάτευτα αληθινό. Κι αυτό από μόνο του, όσο διεισδύει η τεχνολογία πιο βαθιά σε όλους τους τομείς της ζωής μας, θα κάνει τη θεατρική πράξη όλο και πιο μοναδική και συγκινητική, και το θέατρο μια όαση πραγματικής ανθρώπινης επαφής.»

“In an era where deepfakes have blurred the boundaries between real and fake more than ever before and are infiltrating all forms of art, theater seems to be finding its place in society in a new way—as one of the last art forms that inherently requires live performance.

In a play, the audience sees the actor in flesh and blood before them—alive, undeniably real. And this alone, as technology penetrates deeper into every aspect of our lives, will make theatrical performance increasingly unique and moving, and theater an oasis of genuine human connection.”

Αντρέι Ιβανόφ / Andrey Ivanov
Δραματουργός, Σεναριογράφος / Playwright, Screenwriter

«Θα ήθελα να συγχαρώ όλους τους συμμετέχοντες για την Ημέρα Θεάτρου.

Το θέατρο είναι η φωνή ενάντια στη σιωπή και την αδικία. Το θέατρο είναι η έκφραση της ανθρώπινης ελευθερίας, και ειλικρινά εύχομαι τόσο στους θεατές όσο και στους δημιουργούς του θεάτρου να αξιοποιούν πλήρως αυτή τη δύναμη.»

“I would like to congratulate all participants on Theater Day.

Theater is the voice against silence and injustice. Theater is the expression of human freedom, and I sincerely wish both the audience and the creators of theater to fully embrace this power.”

ΜΗΤΕΡΑ: (συζητάει με τη φίλη της) Και, ξέρεις, ακόμα και για μένα έγινε κάπως εύκολο, τόσο απλό, να συζητάω μαζί του, έστω κι έτσι. Μοιάζει σαν ψέμα, αλλά μου φαίνεται πως ποτέ δεν είχαμε μιλήσει τόσο προσωπικά, τόσο ειλικρινά… Κι ας λέει ότι με θέλει νεκρή, ασ’ τον! Ας μην καταλαβαίνω τα μισά απ’ όσα λέει, ψάχνω τις λέξεις στο «Google». Δεν έχει σημασία, ξέρεις, είναι σαν να γκρεμίστηκε κάποιο τείχος μέσα μου. Κι αποφάσισα ακόμα και να τσεκάρω πόσο σημαντικό είναι γι’ αυτόν. Και του φώναξα: Κόστια!

ΓΙΟΣ: Κι εκείνη μου γκαρίζει πάλι. Σκεφτείτε, πάνω στην ώρα που η τύπισσα μού γράφει απάντηση. Θύμωσα τόσο πολύ – σκέφτομαι: ξεκαβάλα επιτέλους! Και της φωνάζω κι εγώ: Έχω δουλειά!

ΜΗΤΕΡΑ: Του φωνάζω: θες μήπως να πάμε σινεμά;! Θα σου δώσω λεφτά! Και μου λέει, όχι! Κάνω τα μαθήματά μου! (χαμογελάει)

ΓΙΟΣ: Αφού εκείνη κάνει όλο κάτι τέτοια θεατρινίστικα. Όλο παριστάνει τη Μητέρα της Χρονιάς. Άρχισε να μου προτείνει σινεμά. Καμιά πίτα, λέει, θες να σου ψήσω; Άντε και στο διάολο, σκέφτομαι, με την πίτα σου και το σινεμά σου, θα σου πω πού να τα χώσεις, και φωνάζω: μη μ’ ενοχλείς! Κι έβαλα τα ακουστικά.

ΜΗΤΕΡΑ: Και, καταλαβαίνεις, όλα θα ήταν μια χαρά, αν δεν άρχιζε να γίνεται αγενής. Του λέω λογικά πράγματα: μην μπαίνεις στο δωμάτιό μου, στο απαγορεύω. Αν δεν μπορείς να συμβιώσεις με άλλον άνθρωπο… Κι αυτός βγαίνει εκτός εαυτού. Τότε, εννοείται, τον μάλωσα πολύ άγρια. Κι αυτός μάλιστα τότε μου είπε… Με κατηγόρησε… Μου είπε ότι ξέχασα γρήγορα τον Βάνια. Το φαντάζεσαι; Πώς μπορείς να λες κάτι τέτοιο, του λέω. Πού ξέρεις τι συμβαίνει μέσα στην ψυχή μου; Αν ήξερες, του λέω, πόσο πονάω… Αχ…

Αυτός κάθεται ακούνητος, κατακόκκινος και δεν λέει τίποτα. Σκέφτομαι, εντάξει, φτάνει. Έφυγα απ’ το δωμάτιό του. Άρχισα κάπως να συνέρχομαι. Δεν είναι τίποτα, σκέφτηκα. Θα μιλήσει με την Toffee, θα ηρεμήσει. Σ’ αυτήν μπορεί να πει τα πάντα… Κι έτσι θα ηρεμήσω κι εγώ…

ΓΙΟΣ: Κάθομαι και μπροστά μου βλέπω αυτό το γαμημένο το τζιν. Αγγίζω τα μαλλιά μου, έχω αίμα. Μάλλον απ’ τα κουμπιά του τζιν. Μένω εκεί και νιώθω κάπως… σκατά. Δεν μπορώ να το εξηγήσω. Με τίποτα. Με νιώθετε; Δεν αισθάνομαι απολύτως τίποτα. Τυφλός, κουφός, σαν μουδιασμένος… Λες κι αυτή κι όοολοι οι άλλοι βρίσκονται κάπου πολύ μακριά από μένα. Σκέφτομαι μόνο το κορίτσι απ’ την Πετρούπολη. Τι να κάνει;

TOWER RAVEN: Ε εντάξει… Άκου… Θέλω να σου πω. Αλλά είναι κάτι σοβαρό, εντάξει;

TOFFEE: Εντάξει.

TOWER RAVEN: Βασικά είναι πολύ σοβαρό, το πιο σοβαρό απ’ όλα τα σοβαρά πράγματα του κόσμου.

TOFFEE: Εντάξει.

TOWER RAVEN: Σ’ αγαπώ.

ΠΑΥΣΗ

TOWER RAVEN: Toffee;

TOFFEE: Εδώ είμαι.

TOWER RAVEN: Αυτά λοιπόν. ΠΑΥΣΗ. Σόρι.

TOFFEE: Μη ζητάς συγγνώμη για τέτοια πράγματα.

TOWER RAVEN: Εσύ;

TOFFEE: Κι εγώ. 

Όταν ζητά συχνά πυκνά η καρδιά μου ελευθερία

Τις μέρες τις μικρές, τις νύχτες τις μακρές

Της ψυχής με οινόπνευμα ποτίζω την πικρία

Της ψυχής με νικοτίνη θυμιάζω τις γωνιές

Κι όταν του πνεύματος η κίρρωση καλά αναπτυχθεί

Και στην ψυχή αρρωστήσω ακόμα πιο βαριά

Σ’ ένα νοσοκομείο θα με πετάξουν φίλοι και γνωστοί

Σαν απ’ αυτά, τους άρρωστους παρίες που καταπίνει η λησμονιά

Εκεί στην κλίνη απάνω όπως θα είμαι ξαπλωμένος

Τον τοίχο απέναντί μου βρόμικο θα βλέπω

Παραληρώντας νύχτα τη νοσοκόμα θα φωνάζω ιδρωμένος

Σαν έρθει το πρωί τις φλέβες μου θα κόψω

Έξω απ’ το περβάζι μου θα στέκει η λεύκα μαραμένη

Σαράντα μέρες με χαμόγελο κανείς δεν θα με δει

Κι όταν αρχίσει ο χειμώνας το κρύο του να φέρνει

Τότε καλά θα ξέρω πως σύντομα κι η ώρα μου θα ‘ρθει.

Ένα σακάκι μάλλινο βαρύ θενά φορέσω

Μαζί θα πάρω δύο βαλίτσες μοναχά

Απ’ το παράθυρο στης νύχτας το σκοτάδι θα βουτήξω

Και στην αυλαία της ομίχλης θα χαθώ σαν μια σκιά